ลอตเตอรี่ อุบายไร้หลักการของกลุ่มคนชั่วที่ใช้หลอกให้คนโง่ซื้อและเพิ่อให้คนไร้โอกาศหมดโอกาส
ทำไมผมถึงคิดอย่างนั้นหน่ะหรือ ผมอธิบายไม่ยาก
ใครเป็นคนออกลอตเตอรี่ ก็รัฐ แล้วใครได้ส่วนแบ่งจากรายได้ที่ได้มา ก็รัฐเป็นส่วนมาก ยี่ปั้วเป็นส่วนใหญ่ คนพิการที่ขายลอตเตอรี่นั้นกลับได้กำไรน้อยนิด แล้วใครที่ต้องเสียเงิน ถ้าไม่ใช่คนโง่ที่คิดว่าการซื้อเป็นการเสี่ยงโชคเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าสี่สิบแลกสามล้าน หรือ เป็นการช่วยคนพิการที่ลำบากลำบนเดินมาขายลอตเตอรี่
มันเป็นนโยบายที่ชั่วร้ายมาตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว มีที่ไหนที่รัฐมาส่งเสริมให้คนในชาติมานั่งหวังลมๆแล้งๆ ด้วยตัวเลขเงินรางวัลที่หนึ่งอันมหาศาลซึ่งตรงข้ามกับโอกาสที่จะถูกอันน้อยนิด ทำให้คนจำนวนมากต้องมานั่งเสียเวลาตลอดบ่าย หรือตลอดวันนั้น นั่งล้นตัวเลขที่จะออก บ้างก็ถูก ก็ดีใจ ใช้เงินที่ได้มาอย่างสุร่ยสุร่าย คนที่เสีย ก็เศร้าไปแต่ก็ยังหวังกับงวดหน้าต่อไปไม่มีหยุด เป็นวัตรจักรแห่งกิจวัตรยามบ่ายทุกวันที่ 1 และ 16 ของเดือน
ไม่พอ รัฐก็เอาหน้ากลับบอกเป็นการช่วยคนพิการให้มีรายได้ ผมว่าอุบายนี้ การใช้แรงงานเด็กในประเทศโลกที่สามยังดูมีเหตุผลกว่า มีที่ไหน จัดการระบบซะใหญ่โต แต่จัดการกระจายสลากได้ไม่ทั่วถึง มีการใช้เส้นใช้สาย มีการ monopolize การจำหน่ายสลาก ไปอยู่ที่กลุ่มบุคคล ที่คอยสูบเลือดจากกลุ่มคนพีการเหล่านั้น แทนที่เงินที่ได้จากการขายสลากจะเป็นรายได้ให้กล่มคนพิการ กลับต้องไปเสียให้กับกล่มคนชั่วเหล่านี้ แล้วรัฐก็ออกมาอ้างว่า ช่วยไม่ได้ ไม่งั้นจะขายสลากได้ไม่หมดต้องหาตัวแทนจำหนาย มีแต่คนโง่เท่านั้นที่เชื่อ และก็มีแต่คนชั่วเท่านั้นที่ไม่คิดจะแก้ไขอะไร
นี่ยังไม่รวมกับการนำหวยใต้ดินมาบนดิน ยี่งเป็นการเพิ่มจำนวนคนให้หลงไปกับอุบายอันชั่วช้าเหล่านี้ แม้ว่าจะดีกว่า การมีเจ้ามือหวยถูกฆ่า หรือไปฆ่าคนอื่น แต่แนวคิดนี้ของรัฐ ก็ยังคงคิดแต่จะมัวเมาประชาชน
คราวนี้ในส่วนของคนที่ซื้อ ถ้าจะบอกว่าเป็นการเสียงเพิ่อความสนุก ความตื่นเต้นในการเสียตังก็ไม่ว่าอะไร สำหรับคนที่เรียนเรื่องความเสียงมาแล้ว คงเห็นกันชัดๆว่า การลงทุนกับลอตเตอรี่มีแต่เสีย ก็จึงไม่แปลกที่ไม่เห็นนักธุรกิจร้อยล้านมาลงทุนซื้อสลาก ใครจะมาลงทุน 80 บาทแล้วมีอัตราเฉลี่ยที่จะได้เงินคืนประมาณ ครึ่งนึง ก็มีแค่คนโง่ไงที่จะลงทุนอย่างนั้น
ถ้าบอกว่า เป็นการช่วยคนพิการที่มาขาย ก็กลับขึ้นไปอ่านเหตุผลข้างบนนะครับ ถ้าจะช่วยผมว่า คุณก็ให้เงิน 80 บาทที่จะซื้อให้เขาไปเลยไม่ดีกว่าหรอ ไม่ต้องไปตกหล่นหายซะที่ยี่ปั้วหมด ถ้าบอกว่า เดี๋ยวคนขายจะหาว่าเขาไม่มีศักดิ์ศรีหรืออย่างไร เที่ยวไปขอเงินอย่างนั้นได้อย่างไร ต้องหาไรไปแลกเป็นการทำงานสิ ผมว่า คุณคิดดูดีๆแล้วกันว่าที่เอาลอตเตอรี่ไปขาย มันแค่ช่วยสร้างภาพว่าเขาไม่ได้มาขอตังเฉยๆนะ แต่เอาสลากมาขายต่างหาก แต่มันต่างกันตรงไหนหล่ะ ผมว่ามันแย่กว่าการมาขอเฉยๆอีก มาขายของที่ไม่มีตัวตน ให้คนอื่นเสียเงินเกินกว่าของที่เขาได้ แล้วคนขายก็ได้เงินมานิดหน่อย แต่ต้องเสียส่วนใหญ่ให้คนออกอุบายและกล่มคนชั่วที่เป็นคนออกสลาก
แล้วอย่างนี้ คุณจะยังซื้อ สลากอีกหรอ ผมก็คงตอบซื้อ เพราะผมอยากซื้อ ผมอยากตื่นเต้นกับการเสียตัง หรือเพิ่อไม่ให้คนขายคนอื่นมาย่งวุ่นวายที่โต๊ะกินข้าวอีก ไม่ใช่เหตุผลอื่น ผมไม่ได้ช่วยคนพิการเหล่านั้น เพราะเงืนที่ผมให้ไปแทบไม่ได้ช่วยเขาเลย ไม่ได้คิดว่าเป็นการลงทุนเพิ่อให้ได้รางวัลที่หนึ่ง เพราะ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่คิดว่าเป็นการลงทุนที่จะให้กำไร ไม่ได้คิดว่าเงินที่รัฐได้จะกลับมาสู่สังคมมันเป็นเงินชั่วที่ได้มาจากระบบที่จะทำลายคนในประเทศ ได้คืนมาแค่ไหนก็ไม่ค้มหรอก ผมไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น
งั้นเงินที่ได้มาจากการถูกสลาก ก็ได้มาด้วยความอยาก ความโง่ ไม่ได้มาด้วยความคิดหรือเหตุผลที่มาจากความคิดกุศลใดๆทั้งสิ้น งั้นก็คงไม่แปลก ถ้าคนที่ถูกรางวัลที่หนึ่งจะใข้มันโดยไม่คิด ก็มันไม่ได้คิดตั้งแต่ตอนซื้อสลากแล้วนี่
สามล้านดูเหมือนจะเยอะนะ ทำงานทั้งชีวิตไม่รู้จะได้มาหรือเปล่า แต่มันไมใช่คุณค่าของคนคนนั้นเลย เขาทำงานอะไรตอนนี้ และสร้างผลงานได้เท่าไหร่ เขาทำอะไรให้สังคมบ้าง และเขาสามารถทำอะไรต่อไปในอนาคตต่างหาก ที่เป็นสิ่งสำคัญ เป็นคุณค่าของคนคนนั้น ไม่ใช่เงินที่เขาได้มาโดยชั่ววูบ
บางคนบอกว่า คนฉลาดก็ต้องรู้จักใช้เงินที่ได้มานั้นให้เกิดประโบชน์ ไม่ใช่ใช้ให้หมดแล้วก็กลับไปเป็นอย่างเดิม แต่ผมคิดกลับกัน ผมว่านั่นแหละคือวิถีของคนฉลาดและเก่ง คนเราเลือกได้ว่าชีวิตเราจะเป็นอย่างไร เราเลื่อกมาแล้ว เราอยากจะเป็นอย่างนี้ ทำอาชึพนี้ มีขีวิตอย่างนี้ต่างหาก ถึงจะมีความสุข ถ้าการได้เงินรางวัลมาทำให้มีความสุขมากขึ้น งั้น คุณก็ไม่ได้ maximize ความสุขของคุณตั้งแต่แรกแล้วสิ งั้นคุณก็หาทางรวยตั้งแตแรกสิ ไม่ใช่มานั่งรอสลาก แต่คนที่เขาเลือกว่าจะมีชีวติอย่างนี้ ทำงานนี้ มีครอบครัวแบบนี้ แล้วมีความสุขพอแล้ว มีความสุขที่สุดแล้ว เงินที่ได้มา ก็เหมือนเป็นส่วนเกิน ไม่สำคัญนัก รีบใช้ให้หมดไปเลยก็ได้ เพราะ การกลับไปเป็นอย่างเดิมทำให้เขามีความสุขดีอยู่แล้ว
การมีเงินมาเพิ่มบางทีก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตมีความสุขหรอกครับผมว่า เรากลายเป็นคนดังในหมุ่บ้าน ใครๆก็มาขอตัง เพราะหวังว่าเรารวยแล้วจะให้เขาง่ายๆ พอไม่ให้ก็โกรธเราอีก อะไรกัน ขโมยก็หมายตา ชีวิตก็ต้องเปลี่ยนไป คงไม่ถึงกับต้องหลบๆซ่อนๆ แต่ คงวุ่นวายพอดู เป็นปัญหาของคนรวยมั้ง ไม่รู้เหมือนกัน
เอาเป็นว่า ถ้าเป็นผม ผมก็คงจะทำให้เงินมันหายไปจากชีวิตผมให้เร็วที่สุด ผมจะได้กลับไปมีชีวิตที่ผมเลือก เหมือนเดิม แต่จะทำให้หายไปอย่างไรนั้น ก็คงแล้วแต่คน จะเอาไปละลายแม่น้ำโดยการโยนทิ้งแม่น้ำ เที่ยวให้คนโน้นคนนี้ไปเรื่อย สุร่ยสุร่าย สำมะเลเทเมาก็คงไม่ใช่ผม
ผมจะเอาเงินที่ได้ ไปทำไงก็ได้ ให้ระบบลอตเตอรี่นี้มันเจ้งหายไปจากเมืองไทย อุบายชั่วๆเหล่านี้จะได้จบๆไปสักที เช่นตั้งองกรการโกงหวยบนติน ให้มันลอคเลขได้ กองสลากจะได้เจ้งๆไปเลย ไม่ก็ตั้งแหล่งงานให้คนพิการทีขายลอตเตอรี่เหล่านี้ พูดเหมือนทำง่ายแหะ ผมไม่ใช่กองจัดหางานนะ ไม่ก็ใช้วิธีสร้างแนวคิดให้คนเห็นความชั่วของลอตเตอรี่ ทำให้มันดูแย่กว่าบุหรี่ หรือ เมาแล้วขับเลย เอาให้คนกลัว ไม่อยากซื้อลอตเตอรี่ไปเลย
ไม่ก็เอาเงินไปทำประโยชน์อย่างอื่นที่ไม่ใช่การทำบุญกับการสร้างวัด สร้างวีหาร สร้างพระพุทธรูป สร้างสิ่งของที่เป็นทรัพย์สูญ ไม่เกิดประโยชน์
ผมว่าคุณคงคิดออกว่าจะเอาเงินไปทำอะไรนะ ผมว่าก็แล้วแต่คนนะครับ แต่ที่ผมกำลังบอกคือ มันไม่ผิดหรอกถ้าการใช้เงินที่ได้มาง่ายๆไปง่ายๆ ดูสุร่ยสุร่าย ดูไม่คิด ก็มันไม่ได้คิดมาตั้งแต่ต้นแล้วจะมาให้คิดอะไรอีก หิวจะกินข้าวแล้วไปเข้าห้องน้ำเพือ่ถ่ายก็ใช่ท่า
เอาไปเลี้ยงข้าวเด็กที่ขาดโอกาส ไปบริจาคให้โครงการโน้นโครงการนี้ ไปทำอะไรต่อมิอะไรให้หมด อย่าเก็บมันไว้ถ้าไม่จำเป็น จะเอาไปลงทุนอะไรต่อก็ตามใจ แต่ผมเลือกชีวิตผมแบบนี้ ผมเลือกเดินมาทางนี้ ผมไม่ได้ต้องการเป็นคนรวย ถ้าผมต้องการผมก็จะหาเงินของผมเอง ผมไม่ต้องการเงินอันไร้ศักดิ์ศรีนี้ เงินที่ได้มาจากอุบายอันชั่วร้ายของคนเลวเบื้องบนเหล่านั้น
